VE BİR ŞİİR

UMUTLARIMIZ HİÇ SOLMASIN....

Ben,yalnız geldim dünyaya,Önce sevdayı tanıdım,sonra umutla tanıştık
Bir ben,bir sevdam,bir de umut,
Caddelerde,sokaklarda ve pazar yerlerinde,Hep üçümüz dolaştık.,
Bir ben büyüdüm,bir sevdam,birde umudum büyüdü,Sığmaz olduk,kabımıza,uzadık,
Ah ne günlerimiz geçti,birlikte
Salındıkmı caddelerde,başımız boşSerseri mayın gibiydik,bize çarpan yanardı…
Bazen üçümüz ,altımıza bulutları serip,
Yıldızlar altında,kafaları çekerdikÖnce sevdam sarhoş olurduK
afası bulanır,kaldırımlara sataşırdı,
Bazen fark edilmek ister,öylesine naara atardı
Sesi sokaklara ,duvarlara çarpar,yankılanırdı,
Sevda bu işte biraz anormaldi,bir durulur,bir çağlardı
Ama yaşamayı severdi sevdam,
Konuşmayı,gülmeyi,ağlamayı bile.,
Umut ona göre sakindi
Adımları ağırdı,yürürken biz,umut hep arkada kalırdı
Konuşması bile yavaştı,kelimeler ağzından taneyle çıkardı,
Sevda umuda çatardı,ona kızardı
Aslında bunu da,sevdiğinden yapardı
Çünkü umutsuz sevda,,,,hiçbir zaman yaşayamazdı,
Sevdam,umuduma aşıktıKaçkez yakaladım onları benden gizli öpüşürken
Umudumun yüzü kızarır,sevdam pişkin ya,sırıtırdı
Birgün umut hastalanıp düştü,
Ocağın beşiydi
Ve bir gece yarsıydı,umut öldü.,
Ben ve sevdam,,,umutsuz kaldı,
Sonra umudumun ölümünden,sevdamı suçladılar
Sevda,umuda eksik kaldı dediler
Ve toplayıp,iki karış odaya koydular,
Ben yalnız kaldım,başım eğildi,,
**********************
Bir görüş günüydü sevdamın yüzü güleçti,
Ama kaşlarını çatıp,bana elini uzattı
Ve avucuma bir umut zerresi bıraktı,-
Bu bana umuttan kaldı-büyüyecek bu büyüyecek,bundan yeni bir umut doğacak -
Bunu yağmura ek,-Sonra yeni bir sevda bulacaksınız-
Ve sen,sevda ve umut,yeniden bir arada olacaksınız
Dedi,sevda ve iki karış odasına geri gitti…
O sevda sonra çok yaşamadı,umuda muhtaçtı,
Umutta ,zerresini bırakıp aramızdan ayrılmıştı,
Ben yağmura ekemedim umudu,ve benim odamda iki karıştı,
Ama her yağmur yağdığında,camdan uzanıp,
Avuçlarımla,yağmur taşırım kucağıma,
Bana kalan bir zerre umuda….

Mustafa KÖSEOĞLU

KADIN ERKEK FARKETMEZ.TÜM ÖZGÜR DOSTLARIMA.....

Özgür Kadın... Kalemine sağlık Bekir Coşkun...

Gerici, özgür kadını istemez.
Cünkü ozgur kadin onun sonudur.
Ozgur kadin kultur demektir.
Ozgur kadin; sanat, resim, edebiyat, kitap,dergi, gazete, heykel, sinema, tiyatro, muzik demektir.Ozgur kadin; akil demektir. Oyle seyh-meyh ucmaz.
Ozgur kadin durusttur.
Seyh ucmadigi zaman zaten 'hani ucmadi. Niye uctu diyecek misim?.' der ozgur kadin.
Ozgur kadin; modern yasamdir. Catal-bicak demektir.
Cagdas kadin icin; insanin karninda zikir edecek Diye her gun bulgur yenilmez.NE de sadece erkegin caninin istedigi bir cuma Gecesi sevismenin kerameti vardir.
Ozgur kadin temizdir. Oyle kirli coraplari, kokan ayaklari, tirassiz yuzu,
Gulyagindan parfumu olan erkegi sokmaz yatagina.
Ozgur kadin demokrasidir. Kole olmaz.
Mirasini ister, birey olarak taninmak ister, soz Hakki ister, esitlik ister.
Dayak yiyip, asagilanip, itilip-kakilmak istemez.
Ozgur kadin cagdasliktir.Cunku ozgur kadinin dogurup buyuttugu cocuklar Gericiye asla ummet olmazlar.
NE dergâhlara musteri cikar ozgur kadinin Yetistirdigi cocuklardan,
NE tarikatlara murit, NE De gericiye oy verecek saflar.
Bu yuzden; gerici ozgur kadini sevmez.
Kadin ozgur olsun istemez. Ve onu ortmek, kapatmak, susturmak, bastirmak icin
Carsafa-turbana sarmak ister. 'turban' diye tutturmalari bu yuzdendir.
Gericinin sonudur ozgur kadin.

Bekir Coskun